Photo Con Carne

Sri Lanka, Kalutara

2011-05-16T15:47:00.001+02:00

Ostatnia dwie noce spędziliśmy w Kalutarze.

Przyuliczny ołtarzyk.

Bazarek przy zajezdni autobusowej.

Nadal zajezdnia...

I tylkoooo biedronkaaaaaa nieee maaaa ogoonkaaaa! (A słońce jest zabójcze, nie?)

I zajezdnia w pełnej krasie.

U nas nie ma takich fajnych ciężarówek. ;)

Bazar warzywno-rybny.

Ten jasny ogon (tuż obok loteryjnych kuponów) to rekin. Pogłaskałam go - był cudowny! A ten duży kawał ciemnej ryby na wysokości ramienia sprzedawcy to tuńczyk, który przed pocięciem ważył ponad 40 kg.

Plaża. Wprawdzie na słońce się spóźniłam, ale i tak było gorąco. No i pierwszy raz w życiu kąpałam się w oceanie. Miłość od pierwszego plusku. :)

Łódka z polskimi imionami. Sandun wyjaśnił mi, że tak pomalowane łodzie, to dary, które miejscowi dostali po tsunami od ludzi z całego świata.

I byłoby na tyle Sri Lanki. Wrócę tam.

Sri Lanka, Galle

2011-05-15T23:06:00.000+02:00

W drodze do Galle.

Dachy Galle.

I te kilka uliczek składających się na fort. Chodząc tam miałam podobne wrażenie jak w Macau, że wcale nie jestem na innym kontynencie, a gdzieś na południu Hiszpanii (czy w tym przypadku w Portugalii).

Pan sprzedawał kupony jakiejś loterii.

Wycieczka szkolna, którą spotkałam pod latarnią morską. Też przyszli ją obejrzeć. ;)

Bardzo dziwna i smutna pani. Specjalnie na potrzeby zdjęcia rozpuściła włosy. :)

Sri Lanka, Udawalawe

2011-05-13T21:34:00.003+02:00

W drodze do Parku Narodowego Udawalawe. Pani mijała nas, gdy oglądaliśmy drzewa kauczukowe.

I jedna z moich największych miłości tego wyjazdu - świeża woda kokosowa prosto z orzecha, a później pyszny miąższ wyjadany z łupiny. Były tanie, były wszędzie i były pyszne.

Udawalawe. Park Narodowy, w którym miałam okazję poobijać się przez kilka godzin w jeepie, i w którym spędziliśmy noc w namiotach. Bardzo żałuję, że kładłam się spać tak strasznie zmęczona. Zasnęłam w momencie przyłożenia głowy do poduszki, a tak bardzo chciałam posłuchać dżungli.

A w samym parku największa (dosłownie) atrakcja: słonie. Dzikie! (były też pawie, ale nawet gdybym nigdy nie była w Urlach i w Łazienkach, to było ich tyle, że i tak znudziłyby mi się po 10 minutach).

Słonieeee... :))))

Sri Lanka, Dambulla i Kandy

2011-05-13T21:00:00.001+02:00

Dambulla. Świątynia wykuta w skale.

Kandy. Dawna stolica Sri Lanki. Pomiędzy mieszkańcami Kandy i Colombo panują ponoć podobne, przyjazne relacje jak pomiędzy mieszkańcami Warszawy i Krakowa. W Kandy zatrzymaliśmy się na noc, ale czasu na samo oglądanie miasta nie było za wiele. Właściwie to czasu starczyło jedynie na jedno z najbardziej świętych miejsc na całej wyspie - Świątynię Zęba. Mają tam (ponoć) ząb samego Buddy (za tym złotym czymś na końcu kadru...). ;) Ząb wyciągają raz na jakiś czas i wożą go, na specjalnie do tego celu wybranym i wytresowanym słoniu. W samej świątyni stoi wypchany poprzedni słoń, który nosił Ząb.

Kolejny różowy zachód słońca i Świątynia Zęba od zewnątrz.Mają nawet monetę z jej wizerunkiem.

Stragan przed świątynią. Lotosy (te większe) i orchidee (te małe, białe), które wierni składają Buddzie.

Kandy nocą.

Bazar, na którym pokazano mi warzywa (?) i owoce (?), których w życiu nie widziałam i za diabła nie wiem co to było. Ale w większości całkiem smaczne.

Suszone ryby. Śmierdziało tak samo jak w podobnych przybytkach w Hong Kongu...

Sri Lanka, Sigiriya

2011-04-11T19:02:00.000+02:00

Sigiriya. Fajne miejsce. Znajomi mi się tam zgubili. ;)

Pogoda była cudowna. Pochmurno, mgła, czasem ulewa... Widok ze szczytu Góry Lwa.

A tu panowie konstruują zabytek. Ci dwa robili cegły.

A ten pan je wmurowywał. Poza tym zrugał chłopaków od cegieł za pomylenie Poland z Holland i wyjaśnił im, że to dwa różne kraje.

Sri Lanka

2011-04-10T22:25:00.002+02:00

Gdzieś w drodze, pomiędzy jedną miejscowością o dziwnej nazwie, a drugą o nazwie jeszcze dziwniejszej, zatrzymaliśmy się na obiad. Pan nosił kawałki palm...

A państwo świętowali swoje zaręczyny czy coś jakby przedwesele, nie wiem na pewno. To i tak bez znaczenia jeśli w tradycyjnym stroju wygląda się tak, jak ta dziewczyna. Powinna się tak ubierać na co dzień, a ludzie powinni jej płacić za przywilej patrzenia na nią. I wiem co mówię, obejrzałam ją z bliska. I te misterne hafty na sukni także.

Drzewo Bodhi, a pod nim...

Przemiłe dziewczynki. Zaczepiły, porozmawiały o Sri Lance i Polsce, usiłowały wymówić moje imię i serdecznie życzyły mi udanego wyjazdu.

Pod stupą Ruwanwelisaya. Zachód słońca był taki, że aż...

A w hotelu żaaabaaaa...

I znów w drodze.

Gdy u nas cieszono się z chrztu kraju, a szczytem rolniczej innowacyjności był koń zaprzęgowy (bo o trójpolówce zaczynali myśleć dopiero pierwsi wyuzdani wywrotowcy), gdzieś tam, daleko na południu, ktoś uznał, że jezioro jest potrzebne. Bo woda do nawadniania, i ryby, i w ogóle. Więc zrobili je sobie. Jezioro, i to nie jedno. SZTUCZNE. Pierwsze powstały bodajże w okolicach VII w n. e., ponieważ do sprawy zabrali się poważnie, jeziora istnieją do dziś i nie są bynajmniej syfiastym bagienkiem, a kawałkiem naprawdę sporego akwenu.

Polonnaruwa. I mogę odhaczyć kolejny ptaszek na liście UNESCO. W ogóle po tym wyjeździe jestem o kilka pozycji do przodu.

Najbardziej podobało mi się podejście, że nie ważne, że ruina czy nie, 1000 lat temu była tam świątynia, w związku z czym szanujmy miejsce i ściągnijmy buty.

A na koniec małpki. Cholerne, złośliwe, padalcowate gady.

I spacer gdzieś, gdzie zatrzymaliśmy się na kolejny obiad.

Znowu uśmiech. :)

Burza.

Widok ze słonia. :)

Rowerzysta nas wyprzedził.

Praczki.

Za 30 sekund zaczęło kropić. Po kolejnych 30s była ściana wody. Po 5min znów świeciło słońce.

Garaż. ;)

I jakieś miasteczko mijane pod koniec dnia.

Sri Lanka, Colombo

2011-04-05T21:15:00.001+02:00

26 i 27 lutego; Colombo.

Było szybko i bez większego pomysłu. Najwięcej frajdy sprawiła mi poranna wycieczka do slumsiku tuż obok hotelu. To tam po raz pierwszy zobaczyłam jak fantastyczni ludzie żyją w tym kraju.

Meczet. Te zielone chorągiewki, to element kampanii wyborczej. Byliśmy tam na 2,5 tygodnia przed wyborami, bodajże do parlamentu. Zamiast miliona plakatów mają tam coś fajniejszego - kolorowe zawieszki. Każda partia ma swój kolor.

Świątynia.

I slumsik. Aby do niego pójść, zerwałam się rano pierwsza i jeszcze przed śniadaniem wyciągnęłam kolegę na spacer. Jedno z bardziej sympatycznych miejsc, które widziałam. Poza tym pierwsze w świecie, gdzie pośród ubogich domów, resztki jedzenia na ziemi, to były kraby. ;)

A krowa, wiadomo - wolno jej dużo.

Hong Kong, 18 listopada

2011-03-29T22:59:00.002+02:00

Czwartek. Ostatni dzień w Hong-Kongu.
Pojechałam z dziewczynami do parku, który powstał na miejscu Walled City. Historia miejsca jest niesamowita, tak samo jak park z muzeum upamiętniającym ten dziwny twór (takie muzeum, jak to w tym małym parczku, u nas byłoby gdzieś w połowie drogi pomiędzy Muzeum Powstania Warszawskiego, a Łazienkami ;))

Tymczasem ulice z okna autobusu...

Parczek.

Część muzealna. Jedna z interaktywnych gier.

Wszystko w pięknej scenerii.

(woda ok 0,5m głębokości, ale koło być musi!)

Wieczorem ostatni seans Symphony of Light...

... i najgorszy posiłek całego wyjazdu. Z tego, co widać na zdjęciu, z grubsza jadalne były tylko te tajemne warzywa po lewej (jedliśmy takie prawie wszędzie). W brązowej misce słynne gotowane podgardle. Śmierdziało i było wybitnie obleśne. Kluski były po prostu niedobre, a moja wołowina tylko niesmaczna. Natomiast piwo, na polecenie pani kelnerki, kupowaliśmy w sklepie na rogu co było w sumie najfajniejszym akcentem całego posiłku. Ogólnie knajpa tak nas rozczarowała, że wzięliśmy sobie po zestawie pałeczek, a następnie pojechaliśmy do najlepszej knajpy ever (ostatnie 3 zdjęcia z 10.11)

Ech. No i byłoby na tyle. To był rewelacyjny urlop. M., E., K. - dziękuję Wam bardzo. :-)

Hong Kong, 17 listopada

2011-03-21T22:53:00.000+01:00

Środa.
Dzień snucia się po mieście, wizyty w ZOO (które rozczarowało nas do tego stopnia, że mam stamtąd tylko trzy zdjęcia. Na każdym jest żółw. Z czego na dwóch ten sam.) i wydawania pieniędzy.
Widok z alejki prowadzącej do ZOO.

Po ZOO zahaczyliśmy o jakąś oranżerię. Chyba w jakimś parku. Takim miejskim.

Bo popołudniowa drzemka jest dobra.

Napis zobaczyłam już po powrocie do kraju...

I dlatego nie należy fotografować ludzi gdy jedzą.

Pan wyjął świnkę z auta i zaniósł do mięsnego obok.

Kadzidełka, mięsko. I chyba wszechobecne suszki po lewej.

Tak, było bardzo ciepło. Tak, kupiłabym tam wszystko bez mrugnięcia okiem.

Marchewki były normalnego formatu. To cukinia była spora (a to przekrój przy końcu, wąskim końcu...).

Knajpa.

I ferry. Pływaliśmy takim dość często. Był bujającą i nieco tańszą alternatywą dla metra.

Hong Kong, 16 listopada

2011-03-19T21:47:00.001+01:00

Lantau. Wtorek.
Za pierwszym razem pojechaliśmy na Lantau, aby obejrzeć Buddę i slumsik. Nie zdążyliśmy wtedy dojechać do miejscowości Tai O, więc nadrobiliśmy niecały tydzień później. Okazało się, że mała wioska wciągnie nas na cały dzień.

Część z tego to zapewne suszone ryby. Nie wiem jak duża część i co stanowiło resztę.

Tu też nie wiem co to.

Każde miejsce dobre jest na świątynienkę...

Znów sklep z suszkami. Obsługa przy stoliku gra w coś w guście domina.

Nie wiem czy to był parking czy śmietnik.

Przed wejściem do domu.

Znowu suszki. Tym razem z pewnością rybne.

Zdecydowanie parking.

Domino (?). I tak, wlazłam ludziom do domu. Zwróćcie też uwagę na malutki telewizorek w meblościance. Jesteśmy w końcu w całkiem biednej wiosce rybackiej, nie?

Poligamia jest karalna.

Suszki again.

I mandarynki.

Hong Kong, 15 listopada

2011-03-06T23:55:00.001+01:00

Macau.
Wsiedliśmy rano na prom i bziuum! do Macau.

Każde miejsce jest dobre na świątynienkę.

A w ciemnych zaułkach typowo azjatycki chaosik.

Nie mam pojęcia co to był za sklep. Chyba ich apteka.

Tu też nie do końca wiem co sprzedawali.

Ani tu...

Tu wiem!

Wystarczyło wyjść z zaułków, a całą chińskość Macau zastępowała południowa Europa. Portugalia konkretnie.

Ale wolałam chińskość i tradycyjne: "Co jesz? Nie wiem, ale dobre."

Smażenie naszych przekąsek. Wolę nie wiedzieć czym było to coś, co wyglądało na jelito grube. Myśmy jedli te różności na patykach.

I kolejna świątynia.

Nie umiem wyjaśnić.

No nie było to najpiękniejsze miasto jakie widziałam.

A to był zdecydowanie jeden z brzydszych budynków, które widziałam. Jakieś tam kasyno. Architekta oraz kogoś, kto pozwolił na wybudowanie tego cuda powinno się skrzywdzić w nieodwracalny sposób.

Kościółek...

... któremu trochę ścian odpadło. Bodajże z winy pożaru.

I znów Portugalia.

Te czerwone płaty wglądały jak duże plastry salami. Niestety były słodką kiełbasą. Absolutne paskudztwo. Kubie smakowało z jakiegoś powodu.

I znów Chiny.

I typowo chińskie podejście do kwestii dobrego smaku.

Znów nie umiem powiedzieć co sfotografowałam.

Portugalia again.

Gdy powiedziałam do niego Mały, myślałam, że mi gardło przegryzie.

Dzieci radośnie wybiegły ze szkoły... A imię ich było legion. Serio.

I znów w świątyni.

To nie zoologiczny. To restauracja.

Znowu apteka?

A na koniec witryna restauracji. Omnomnom... :)

Hong Kong, 14 listopada

2011-02-14T23:49:00.029+01:00

Niedziela.

Dzień dwóch świątyń i dwóch parków. Pamiętam, że znowu (a właściwie nadal) bolały mnie nogi. W drodze do.
Bo co my wiemy o straganach...

Nie mam pojęcia co się tam działo. Pani mówiła dużo i szybko przez mikrofon. Jakaś licytacja może? W sklepie z ciastkami? (??? wcale nie jestem pewna co tam sprzedawali...)

W poszukiwaniu świątyni trafiliśmy w bardzo miłe okolice, oddalone od centrum. Było wcześnie rano, ruchu na ulicach prawie wcale, słońce grzało... Kupiliśmy sobie wtedy po słodkiej bułce z wiórkami z wołowiny, piwo i poszliśmy zjeść takie śniadanie w małym parczku.

Przed budką z napojami stała koparka.(na rufowej części też była taka maska)

Eee... kwiaciarnia?

W pierwszej notce pisałam o ich zamiłowaniu do kolorowego kiczu. I jak widać poniżej... Naprawdę, nie narzekajmy, że u nas po 1 listopada znicze w sklepach są zastępowane bombkami. U nas przynajmniej ze świątecznymi dekoracjami czekają do grudnia. Tam też czekają - ze zdjęciem folii. ;)

So don't, ok?

To było naprawdę zadupie. Ciche i spokojne.

Wszyscy ludzie zebrali się tutaj.

Pomnik płyty głównej?

Panowie rozkładają stragan ze świątecznymi lampkami.

Tuż przed świątynią znajduje się wyjście z metra. I jakoś nikt nie był oburzony obrazą świętości czy czymś w tym guście. Przecież to takie wygodne.

Dewocjonalia?

Duuużo dewocjonaliów?

Świątynia. Strasznie stara jak na ich standardy. Miała ponad 70 lat!

A za świątynią mały, skromny parczek...

Część jeszcze under construction.

I jak zwykle, rzut kamieniem z krzaków - 50 piętrowe mrówkowce.

Wodospady, jaskinie... Meg i Kaen.

Świątynia od tyłu.

Franki na gigancie.

Przyświątynny pasaż z wróżkami. Każdy z tych boksów to możliwość powróżenia sobie z dłoni i cholera wie jeszcze z czego.

I czas na Nan Lian Garden. Polecam poczytać. W temacie parków mamy naprawdę duuużo do nauczenia się od Chińczyków.

Ten staff robi drzewa.

Mamy wodospad? Super. Zróbmy za nim restaurację!

Sala z kamieniami. Nie mam pojęcia o chodziło. Ślicznie wypolerowane głazy na wygrabionym piasku. Wszystko w specjalnie dedykowanej części budynku. Na początku byłam pewna, że jacyś zapobiegliwi mnisi umieścili 3000 lat temu te kamienie w potoku i pilnowali, aby woda ładnie polerowała powierzchnię. Wizja była absurdalna, ale po tygodniu w tym kraju, wcale nie wydawała mi się aż tak nieprawdopodobna.

Niestety prawda okazała się naprawdę absurdalna. Po prostu mają tam staff od robienia kamieni. Kilkuosobowa ekipa mozolnie je poleruje i nabłyszcza.

Świątynia. Naprawdę robiła wrażenie. Zwłaszcza gdy doczytaliśmy, że jeszcze jakieś 30 lat temu mieli tam identyczną, ale zbudowaną niezgodnie z zasadami starożytnej architektury. Niezgodność polegała na pójściu na łatwiznę i użyciu gwoździ przy budowie. Zburzyli więc tamtą, złą, i postawili nową. Bez ani jednego gwoździa.

A to już labirynt w Kowloon Park niedaleko naszego hostelu. Wieczorami przychodziliśmy tam z sushi i piwem, siadaliśmy sobie na jego środku, jedliśmy kolację i korzystaliśmy z darmowego wifi.

Jak każdy normalny park, Kolwoon Park, ma basen, place zabaw, staw z ptakami (flamingi!) i masę innych atrakcji. Pisałam już, że w temacie parków, mamy wyjątkowo dużo do nadrobienia?

Gdzieś w okolicy...

Hong Kong, 13 listopada

2011-02-14T23:23:00.000+01:00

Sobota.

Po bardzo bolesnej w skutkach nocy, którą spędziliśmy rozprawiając się z resztkami krupniku i jetlaga, wsiedliśmy na prom i popłynęliśmy na Cheung Chau. Turystyczną wysepkę, taką ichnią Łebę. Mają plaże, bulwar, dużo knajp i zawalony łódkami port... Turystów (sami Azjaci) i jedzenie. ZNOWU pyszne jedzenie. Znowu tanie. Znowu nie mogliśmy się po nim ruszyć... Knajpyyy...

Portowe zakamarki.

Rurzowy!

Ich podejście do świętości jest cudowne. Tutaj, na 3m przed wejściem do świątyni, rozciągają się dwa wielkie boiska. Mam dziwne wrażenie, że u nas byłoby to niemożliwe. ;) Najlepszy chwyt marketingowy ever. Psina leżakowała przed przyświątynnym sklepie z kadzidełkami i nie było osoby, która by na niego nie zwróciła uwagi. Mlask... Stoisko tej pani śmierdziało. No ale nie wymagam za wiele od suszonych ryb... Najładniejszy sea-food jakiego widziałam. No i dość zaradny - usiłował uciec. Łódki po horyzont...

Hong Kong, 12 listopada

2011-01-30T00:01:00.000+01:00

Piątek. Dzień w którym poznaliśmy nową definicję pojęcia "park miejski" oraz "na wzgórzach jest chłodniej o kilka stopni i wieje". Ale po kolei...

Znów przemierzamy kilometry po mieście.

Gustownie i w ogóle...

Bo co my wiemy o stopach...

Centrum. W drodze do parku.

I park. Miejski. Taki za free. Ma stawy, wodospady, opisane drzewa, ogród botaniczny z trzema strefami klimatycznymi, ptaszarnię... I oczywiście żółwie. Za wypuszczenie takiego do stawu grozi bodajże 2500$ kary i 14 dni więzienia. Nie wolno ich też karmić. ;)

Ponieważ woda w stawie ma w porywach do 0,4 metra głębokości (informują o tym liczne tabliczki) są i koła ratunkowe. Z miejsca, w którym zrobiłam to zdjęcie miałam w zasięgu wzroku ich OSIEM.

Park bez wodospadu się nie liczy.

Wodospad należy odpowiednio wyeksponować. Bo po co jakiś w ogóle robić, skoro nie można go obejrzeć od tyłu?

A to kwintesencja Hong Kongu. Piękna drewniana kładka wiodąca do ogrodu botanicznego w miejskim parku, kubeł, koło, tabliczki z informacjami: o głębokości wody w sadzawce pod nami - 0,4 m (ta po prawej) i o tym, że poręcz jest dezynfekowana 4 razy dziennie (po lewej).

Typowy miejski parczek, nie?

I jak w każdym normalnym parku - ogród botaniczny. Strefa sucha.

I strefa tropikalna (umiarkowana była nudna i nie robiłam tam zdjęć ;)).

Widok z parkowej wieży widokowej. Te łuki po prawej na dole to dach ptaszarni.

I parkowa ptaszarnia.

Staff w ptaszarni.

Jeden jedyny kościół jaki odwiedziliśmy. I co? Strażnik miejski w witrażu.

Staff jest wszędzie i od wszystkiego.

Tak, zadaniem tego pana jest mycie drogowskazów. Naszym ulubionym przedstawicielem staffu był pan, który w parku, w którym jadaliśmy śniadania, codziennie o 13tej zakładał wodery, brał siatkę i wyławiał liście z wody. Codziennie.

Nic nie śmierdziało. NIC.

Prawns (albo shrimps. Ale raczej prawns.)

Gdyby ten stragan był w Europie, nie kupiłabym tam nic. Między innymi dlatego, że nie dałabym rady podejść na tyle blisko, by to zrobić, bo tak by śmierdziało. A tam? Bez mrugnięcia okiem biorę wszystko.

To był bardzo pouczający posiłek - nigdy więcej nie zamówiliśmy kurczaka. Odkryliśmy bowiem, że nie mają tam w zwyczaju oddzielać mięsa od reszty. Po prostu z grubsza go patroszą, a potem tną siekierą. Ciężko było znaleźć ładne mięso pomiędzy skórą i chrząstkami. ;) Za to wołowina z orzeszkami i warzywa im jak zwykle wyszły. No i piwo. Z niewiadomej przyczyny można je były kupić tylko w zestawach. Trzy butelki 0,33l za 22$ (czyli za około 8zł z groszami).

Wnętrze knajpy - akurat ta była dość luksusowa jak na nasze standardy, ale jedną rzecz (poza świetnym jedzeniem) mieli wszędzie - plazmę na ścianie. Takie telewizory u nich wiszą naprawdę wszędzie. Jedną (malutką) miała nawet dziewczyna na stoisku z gazetami pod naszym hostelem.

Wejście do knajpy. W klatce siedzi gwarek. :)

A na koniec dnia - The Peak. Punkt obowiązkowy w Hong Kongu. Przyjechaliśmy ok 16tej i wytrwaliśmy do zmierzchu. Pomimo powalającego widoku, mam w pamięci tylko jedną rzecz - TO JAK TAM CHOLERNIE WIAŁO!!!

Hong Kong, 11 listopada

2011-01-29T23:59:00.001+01:00

Czwartek.

Polska jeszcze spała, a myśmy objechali pół wyspy komunikacją miejską z peryskopem. Docelowo usiłowaliśmy dotrzeć do aqua parku, ale po drodze przytrafił nam się przystanek w Stanley. Takie ichnie Międzyzdroje, wyglądające jak wymuskana miejscowość z hiszpańskiego wybrzeża. Tę łódkę znalazła mi Meg, inaczej nie zrobiłabym tam ani jednego zdjęcia, na którym cokolwiek by mi się podobało. Na tym - parasolka rulez. ;)

Wspomniany peryskop na piętrze autobusu.

Przy okazji kolejki linowej wspominałam o feng shui, tutaj też muszę. Na zdjęciu jest hotel, który wyjściowo nie miał tej gustownej dziury. Ponieważ to Chińczycy, przedstawili jego projekt jakiemuś feng szujowcowi i co się okazało? Otóż okazało się, że architekci zupełnie nie pomyśleli o smoku, który mieszka za wzgórzem (widocznym przez dziurę) i któremu hotel bez dziury uniemożliwi dostanie się do morza! Skandal, nie? Zatem architekci usiedli do projektu raz jeszcze i zrobili mu przelotówkę. Proste i oczywiste.

W aqua parku były misie.

I firefoxy. (to też panda)

A oto jak fajnie można rozwinąć instytucję "karty miejskiej". Ich karta nazywa się Octopus i poza tym, że można dzięki niej korzystać z komunikacji miejskiej czy płacić w sklepach, można też pomóc misiom. Przyłożenie Octopusa ściągnie z niego 10$, które będą przeznaczone na naprawę, zniszczonego przez trzęsienie ziemi, schroniska dla pand. I znowu: proste, oczywiste i czemu u nas się tak nie da?

Ponieważ dzień bez wycieczki kolejką linową się nie liczy... W aqua parku też jedną mają. A ten kupon upoważniał do kupna za idiotycznie wysoka cenę zdjęcia, które zrobiono nam gdy do niej wsiadaliśmy. Po kilkuminutowej jeździe na górę zdjęcie było już wywołane i to w kilku formatach.

Kolejka w aqua parku - bo nie zmieścił im się na jednym wzgórzu.

Widok na Aberdeen. Wioskę rybacką, nie?

Część górna foczki.

I część dolna.

Zabójcze słońce. Było ciepło, ok 30 stopni. Miejscowi przyłazili w puchowych kurtkach i kozakach...

Żelkarium. Chcę takie.

I koniec dnia...

Hong Kong, 10 listopada

2011-01-23T00:49:00.001+01:00

Środa.

Kolejny dzień, po którym, że tak eufemistycznie to ujmę - nogi mnie bolały. Pojechaliśmy na Lantau do Buddy. Budda jak to każdy pomnik. Duży, ładny i wyeksponowany. Największą radość sprawiła nam (no, przynajmniej mnie) droga kolejką linową. Dopłaciliśmy całe 15zł do normalnego biletu i jechaliśmy gondolą ze szklaną podłogą. Rewelacyjne!

Budda to piękny przykład tamtejszego podejścia do zabytków - postawili go w 1993, a świątynię u podnóża góry ciągle rozbudowują.

Turyści. ;)

Zabójcze słońce!

Świątynia. Nie wolno do niej wnosić mięsa i alkoholu. Jak to Meg słusznie zauważyła - szans na nirvanę nie mamy.

Szklana podłoga wagoniku kolejki z widokiem na ścieżkę dla masochistów. A poza tym Chińczycy są fajni: In keeping with feng shui traditions, Skyrail-ITM sold just 1,688 tickets for the maiden day's run on 18 September at HK$88 each, the numbers being considered lucky. (za wiki)

Wracamy... (te zacieki na wodzie to nie pływy ani nic takiego, to smugi na szybie ;))

25 minut i prawie 6 km frajdy. :)

Po Buddzie przyszedł czas na prawdziwą atrakcję. Idziemy szukać slumsu!

(i zaczynam małą przygodę z crossem)

Takim zdjęciem Meg przekonała mnie, że Hong Kong to doskonały pomysł. I oczywiście miała rację.

Znów poczułam się jak dziecko w fabryce cukierków.

I taki ichni Ursynów. Doliczyłam się 35 pięter.

A wieczorem... Knajpa z absolutnie najlepszym seafoodem w Hong Kongu. Jedyna, do której uznaliśmy, że warto iść drugi raz i dla ichniego squida zarzucić ducha przygody, który zawsze nam towarzyszył, gdy przekraczaliśmy próg (czy w tym przypadku - krawężnik) nowej knajpy.

Hong Kong, 9 listopada

2011-01-10T19:14:00.003+01:00

To był bardzo męczący wtorek... Zakamarki, zaułki... czyli w poszukiwaniu świątyni.

Którą w końcu znaleźliśmy. A w świątyni jak zawsze - kadzidła, kadzidła i kadzidła. Pachniało cudownie, a popiół sypał się na głowę.

Ten pan pilnował świątyni. Podobno była tam gdzieś tabliczka "no photos", ale ani ja, ani on jej nie zauważyliśmy.

Oni tam kochają wszelkie futrzaki, psy zwłaszcza.

Mnie przekonali do swoich usług. ;-)

Pionowo. I zwykle pod górkę.

Te suszarki to u nich jakiś narodowy fetysz chyba.

Nie mogłam się powstrzymać. :)

Powietrze i słońce są najgroźniejszymi wrogami człowieka, a przynajmniej przeciętnego Chińczyka. I o ile ludzie w maseczkach byli popularnym widokiem, to ta pani jednak trochę zaszalała. Najlepsze jest to, że za tak ubraną osobą, obróciliśmy się tylko my. Miejscowi nie zwrócili uwagi.

Diabli wiedzą co to była za budka.

Świątynia. Taka tyci. Wciśnięta w jakąś małą wnękę pomiędzy blokami, a schodami. (i kadzidełka!)

Warzywa. Świetlówki. Skórki na telefony. W takim miejscu można kupić prawie wszystko.

Ten pan miał dużo świeżego seafooda. W siatce po jego prawej stronie skakały żaby. A całe stoisko, pomimo temperatury w granicach 26 stopni, nie śmierdziało zupełnie. Jednak świeży seafood, to świeży seafood...

To nie był stragan z pamiątkami w turystycznym zagłębiu, a dość normalne stoisko dla miejscowych.

Trzy kroki dalej...

Aż nagle wpadliśmy w cy-wi-li-za-cję.

I od środka...

HkgTeam - grupówka dzięki lustrzanym sufitom.

Widok z czoła piętrowego tramwaju.

Miasto. Przez duże MI.

Tradycyjne chodniki w centrum zastąpiono systemem zadaszonych kładek. Po chwili zastanowienia doszliśmy do wniosku, że jest to najbardziej oczywiste rozwiązanie problemu pory deszczowej. Tymi kładkami da się przejść całe centrum, wejść do większości wieżowców i dostać się do metra, bez narażania się na zmoknięcie. Dla nieszczęśliwców, którzy jednak będą musieli wyjść spod dachu w większości halli biurowców były wypożyczalnie parasoli. W metrze i przy dokach promowych widywaliśmy za to automaty z parasolami. Banalne, oczywiste i proste. :)

Centrum miasta, bynajmniej nie w niedzielę o 5 rano, nadal mamy wtorek, wczesne popołudnie. Większość pojazdów na ulicach w mieście to taksówki, autobusy/tramwaje i samochody dostawcze, osobowych nie ma prawie wcale. Dopiero w połowie drugiego tygodnia łażenia po tym mieście załapałam, co u nich na ulicy (nie tylko w centrum, w bardziej zadupiastych rejonach także) jest inne, niż u nas - chodniki nie są zawalone parkującymi samochodami. Co oni z nimi robią? Nie wiem. Może po prostu ich nie mają.

I znowu wieżowce...

Widok z jednego z podwieszanych chodników, o których pisałam kilka zdjęć wcześniej.

(A ponieważ nie mogłam się zdecydować czy iść w kolor czy w BW, daję trochę z każdego rodzaju. ;)) Bardzo fajnym patentem jest kratka na środku skrzyżowania. Wpierw jedzie jedna nitka aut, potem druga, a potem obie stoją, a piesi mogą przejść na skos skrzyżowania bez problemu. Działa rewelacyjnie i chcę takie coś w Polsce.

Gigantyczne boiska dla mieszkańców. Da się jak widać.

I znowu zadaszone chodniki.

1881 Heritage. Czymkolwiek to skrzyżowanie muzeum z centrum handlowym może być na nasze. ;) W każdym razie fajnie im wyszło - mieli drzewo i dobudowali dookoła niego resztę. ;)

Hong Kong, 8 listopada

2011-01-07T12:36:00.003+01:00

Nie mam szans pokazać zdjęć z hkg tak, jak zwykłam to robić do tej pory, czyli starając się je pogrupować z grubsza tematycznie, czy chociaż jednolicie obrobić. Za dużo tego. Więc lecę po kolei. Dzień po dniu, zdjęcia w kolejności robienia.
-

Pierwszy dzień w hkg. Mało zdjęć, bo i dzień był dla nas krótki. Znaczy dla wszystkich poza Meg, która rześka jak skowronek (nie wiem jakim cudem...) poleciała w miasto świtem bladym (chyba w okolicach południa, ale nie wiem dokładnie, bo przez sen zbeształam ją ponoć strasznie i odmówiłam jakiejkolwiek współpracy. Wszystko jest możliwe, nic nie pamiętam.). Reszta wycieczki dogorywała w łóżkach do 15. Bo jetlag. No i Pierwsze Krupnik Party, które skończyliśmy w okolicach 8 rano, trochę jednak nas sponiewierało... (nigdy więcej, obiecuję) Bambusowe rusztowania. Były wszędzie. Doczepiane do konkretnych mieszkań na dowolnej wysokości czy oplatające całe wieżowce po 50 piętro.

Widok z ruchomych chodników, które są absolutnie genialnym w swej prostoscie wynalazkiem.

To miasto jest pionowe.

Chińskie poczucie estetyki jeszcze nie raz dało nam po oczach. To był pierwszy raz. Ale jakże spektakularny.

No i największa, najbarwniejsza i najzabawniejsza przygoda tamtych dwóch tygodni - jedzenie. "- Co jesz? - Nie wiem, ale dobre." stało się mottem wyjazdu. Tutaj jakieś owoce, z których na zdjęciu rozpoznaję tylko granaty i dragon fruity. Któregoś dnia jedliśmy te czerwone, wyglądające jak papryka. Nawet niezłe. Smakowały jak skrzyżowanie jabłka z rzodkiewką. Oczywiście nie wiem o co chodzi z tymi wycinankami z ananasów (?).

Seafoody. Były wszędzie. A jak wiadomo, najlepszy seafood to świeży seafood. Ten tutaj jest sprzedawany tak świeży, że musi być związany.

Piętrowe tramwaje. Zapewne pomysł Anglików, ale wyjątkowo udany. Siedząc przy przedniej szybie na piętrze ma się świetny widok. Zdjęcia z takiej wycieczki w kolejnej notce.

Okno typowej knajpy, w jakich jadaliśmy. Wytycznymi wyboru lokalu były: mają siedzieć lokalsi, ma być tanio (20zł za obiad, z którego i tak nie damy rady zjeść więcej niż połowę, to DUŻO) i ma być piwo. To coś wiszącego pomiędzy kurczakiem, a warzywami, to squid. A przynajmniej tak mi się wydaje, że w ten sposób wyglądało moje ulubione danie wyjazdu, przed przyrządzeniem.

utki.

2010-09-15T23:46:00.001+02:00

Grande Kościello Katedralle

2010-09-15T23:40:00.004+02:00

Mediolan i Katedra Narodzin św. Marii

Duże Włoski

2010-09-15T23:32:00.002+02:00

Czyli bardzo zaległy, bo majowy, wypad do Włoch. A do kilku rzeczy Włosi mają talent. Na przykład do jedzenia. I do budowania małych, uroczych miasteczek, pełnych rowerów, kawiarenek i wesołych ludzi. No i Fiord. Wyszedł im rewelacyjnie.

przedświątecznie

2010-02-21T00:16:00.001+01:00

Gala w Grodzisku Mazowieckim, 20.12.2009

Wzrusz.

2010-01-27T22:00:00.002+01:00

Ostatnie zdjęcie z Izraela. Najukochańsze.

Był listopad. Pogoda prześliczna...

2010-01-27T21:54:00.004+01:00

Plaża w Telavivie.

Telaviv

2010-01-27T21:27:00.004+01:00

Targowisko nocą

I za dnia:

(Tak, na chodniku leży Jezus. Tak, ma na sobie skarpetki z Zakopanego. Tak, korzysta z encyklopedii i kapci dżinna...)

Telaviv na ciepło

2010-01-16T23:15:00.002+01:00

Petra

2009-12-28T00:34:00.003+01:00

Wyjeżdżając z Petry zatrzymałyśmy się na chwilę na tarasie widokowym. Kółeczkiem zaznaczyłam (chyba bardziej mniej, niż więcej ;-)) wejście do wąwozu, którym wchodzi się do miasta.

Izrael, part 7 - Mea She'arim

2009-11-16T00:26:00.003+01:00

Niesamowity 'spacer' po ortodoksyjnej dzielnicy Jerozolimy.

Izrael, part 5 (z dedykacją dla Jany ;-))

2009-11-16T00:25:00.006+01:00

Koteczki. Były wszędzie.

Izrael, part 6 - Jerozolima

2009-11-16T00:25:00.005+01:00

Czasem BW byłoby zbrodnią:

Meg i ja. :)

Izrael, part 4

2009-11-12T23:09:00.003+01:00

Dzięki Draakin (no, nie do końca dzięki niej, ale była nosicielem ;-)) pojechałyśmy do grobu Davida Ben Guriona. Grobu nie widziałam, widok mnie pochłonął.

Izrael, part 3

2009-11-12T23:04:00.001+01:00

Krater. Od jednego brzegu horyzontu, po przeciwległy...

Jordania, czyli in the middle of nowhere

2009-11-07T22:51:00.002+01:00

W drodze do Petry.

Izrael, part 2

2009-11-05T23:44:00.002+01:00

DANGER! FIRING AREA! ENTRANCE FORBIDDEN! Czyli przejażdżka Wzgórzami Golan...

Izrael, part 1

2009-11-05T23:38:00.002+01:00

Zikhron Ya'aqov (mała, urocza mieścinka, w której nie ma nic poza winiarniami i knajpkami zgromadzonymi przy jednej uliczce) Akko. Forteca nad brzegiem morza. Ma wszystko czego oczekuje się od fortecy: wysokie mury, wąskie przejścia, dużo kamienia. Ma też masę, pięknych w moim rozumieniu, zaułków pełnych bałaganu, dzieci, prania i figur ogrodowych.

W Wołominie

2009-07-11T23:17:00.001+02:00

Czułki twe widzę ogromne!

2009-07-08T09:51:00.004+02:00

The Tall Ships’ Races

Siedov nad ranem

2009-07-08T09:50:00.004+02:00

The Tall Ships' Races

2009-07-08T09:50:00.003+02:00

Siedov

2009-07-07T09:56:00.001+02:00

Zakochałam się bez pamięci w tym mrocznym olbrzymie. Będzie go więcej, może na mniej kiczowatych fotach. ;-)

Park Ujazdowski

2009-06-09T15:35:00.006+02:00

Udało mi się namówić kolegę na krótkie szkolenie z robienia panoram. Efekty jak widać. Moje pierwsze takie ever i jestem z siebie dumna. Bardzo fajnie się je ogląda w programiku, który można sobie ściągnąć z poniższego linka: http://www.sendspace.pl/file/rN6HHGzH/ Dzięki Marcin za nauki :-)

ponurość

2009-05-14T22:09:00.002+02:00

Far, far away. Again. And again.

2009-05-06T19:43:00.002+02:00

Na Pradze

2009-05-05T23:27:00.002+02:00

Parowozownia Ulice I mały bonus (jeszcze z preświńskiej epoki). Nie mogłam się powstrzymać ;-)

Mirów

2009-03-15T20:25:00.003+01:00

Gala w Łomiankach

2009-02-23T21:16:00.001+01:00

Dawno, dawno temu...

2009-01-31T19:32:00.002+01:00

(ja chcę lata!)

(no to jeszcze jedno i już koniec)

2009-01-19T21:37:00.002+01:00

Far, far away... :)

Far, far away. Again.

2009-01-12T17:44:00.002+01:00

far, far away

2009-01-03T21:22:00.001+01:00

ania

2008-11-29T14:33:00.007+01:00

klik! for full size

Ania. A wszystko dzięki Tomkowi i SigmaProCentrum :)

Gala w Stalowej Woli

2008-11-11T22:56:00.002+01:00

Stalowa Wola

tranquility #2

2008-11-08T23:22:00.003+01:00

Zaległości z maja. Sielpia w błękicie.

Rembertów

2008-11-01T22:18:00.005+01:00

Gala boksu zawodowego w Rembertowie, 26.10.2008

Rzuciłam to wszystko....

2008-10-20T00:01:00.002+02:00

...i pojechałam w Bieszczady. Nie to żebym lubiła góry, ale liczy się z kim, a nie gdzie. :-) Przyznaję jednak, że było pięknie.

***

2008-10-09T23:17:00.003+02:00

collegium maius

2008-09-29T20:31:00.002+02:00

Karolina...

2008-09-23T23:27:00.002+02:00

...i eksperymenty.

Monsoon Cafe

2008-09-14T20:10:00.002+02:00

Wielkie podziękowania dla Magdy i Marysi (chyba widać za co ;-)) oraz dla Monsoon Cafe za wnętrza.

Ursus

2008-09-11T22:35:00.007+02:00

Sierpień 2008..

Fabryka Norblina

2008-09-11T22:35:00.006+02:00

Sierpień 2008.

WWW Koneser

2008-09-11T22:34:00.002+02:00

Sierpień 2008

ogień

2008-08-21T14:02:00.001+02:00

Serpelice. Z wakacji, przyjaciółka.

olga

2008-08-01T23:12:00.002+02:00

Pierwsza ever sesja z modelką

liwiec

2008-07-27T13:27:00.003+02:00

"Idźmy na wschód! Tam musi być jakaś cywilizacja!" Wschód słońca na Liwcem.

zombie walk

2008-07-25T11:42:00.001+02:00

burza w koneserze

2008-07-20T19:32:00.002+02:00

WWW Koneser

I want to ride my bicycle...

2008-07-19T21:04:00.002+02:00

zielono

2008-07-18T20:50:00.002+02:00

Gdzieś w okolicy źródeł Łyny

598

2008-07-17T21:59:00.002+02:00

Grunwald 2008 - już po raz 598 wygrali nasi.

...middle of nowhere...

2008-07-13T23:21:00.001+02:00

lato

2008-07-06T21:57:00.001+02:00

Warszawa

2008-06-24T21:49:00.001+02:00

Warszawa

2008-06-24T21:43:00.002+02:00

Skrzyżowanie Al. Jerozolimskich i Jana Pawła IIAl. Jerozolimskie aż po most i Plac Waszyngtona Rondo I - gdyby ktoś chciał zajrzeć do tych biur mam większą wersję ;)

Znaczek Mercedesa przy Rondzie ONZ

Stolyca

Złote Tarasy i reszta

Do zgięcia - ul. Chałubińskiego, za zgięciem Aleja Niepodległości

Coś.Tak, Twoja sieć też tu wisi.

Gdzieś na Żeraniu

2008-06-24T21:11:00.002+02:00

sielanka, że aż zęby bolą

2008-06-17T22:45:00.001+02:00

A to ja ;-)

*

2008-06-08T20:00:00.002+02:00

w Józefowie

2008-06-05T22:58:00.002+02:00

Oto jak bawiłam się w dzień dziecka. Walczą Michał Skierniewski (Mike) i Andrej Puchalski.

róża

2008-05-25T19:58:00.002+02:00

Róża Luksemburg.

na dachu

2008-05-25T19:32:00.002+02:00

H-BLOCKX

2008-05-16T22:46:00.003+02:00

(podkład muzyczny ;-))

kliknij aby powiększyć

Tak jakby trochę padało...

Ale nikomu to nie przeszkadzało:

tranquility

2008-05-16T18:48:00.002+02:00

cukiereczki wycieczkowe

2008-05-11T21:44:00.001+02:00

Niebieski cukiereczek...Czerwony cukiereczek... I dwa cukiereczki...

sielpia

2008-05-04T21:13:00.003+02:00

Była impreza....

2008-04-29T23:40:00.002+02:00

... i będzie kolejna. Smacznego.

wiosna czy coś

2008-04-26T14:24:00.002+02:00

Chwila w ogrodzie :-)

w Warce

2008-04-06T20:24:00.001+02:00

Dariusz Snarski vs Istvan Nagy

Coś innego.

2008-03-30T21:45:00.002+02:00

Bo ile mordobicia można pokazywać. Dziś coś z cyklu "Ach, ta dzisiejsza młodzież, zero szacunku..."

Turniej im. Feliksa Stamma /finały

2008-03-29T20:26:00.007+01:00

Miałam ambitny plan pokazać tu coś innego niż znowu wrzucę foty z boksu (a mam go zaległego troszkę), ale w najbliższym czasie nie zanosi się bym miała okazję pofocić coś innego niż okładający się faceci, więc wrzucam co mam... Jeśli chodzi o turniej Stamma to koniec.

Turniej im. Feliksa Stamma /półfinały

2008-03-18T19:12:00.005+01:00

Nie zawsze było czysto ;-)

Piątek wieczór...

2008-03-16T15:01:00.003+01:00

... i kolejna impreza w dość nietypowych okolicznościach przyrody. ;-)

Turniej im. Feliksa Stamma /eliminacje

2008-03-13T22:48:00.004+01:00

Turniej im. Feliksa Stamma /eliminacje

2008-03-13T22:44:00.003+01:00

Turniej im. Feliksa Stamma /eliminacje

2008-03-12T23:57:00.003+01:00

Jedna fotka na początek, walki wrzucę za jakiś czas. :)

NIE RYdZYKUJ

2008-03-11T22:45:00.002+01:00

:-)

Była impreza

2008-03-09T21:13:00.002+01:00

Manifa.

Była też kontrimpreza

2008-03-09T20:19:00.002+01:00

Manifa

Fabrka Domów

2008-03-01T21:51:00.005+01:00

Opuszczona (niestety nie tak bardzo jakbyśmy sobie tego życzyli) fabryka, tym razem z warszawskiego Tarchomina.

Fabrka Domów /detale/

2008-03-01T21:49:00.004+01:00

A gdyby ktoś miał wątpliwości:

***

2008-02-23T20:40:00.001+01:00